Raadvragen over PortaalProject in De Tuinwijk
Onrust, onzekerheid en een wijk die haar adem inhoud Er hing spanning in de zaal. Geen boze meute, geen opgeheven vuisten. Wel bewoners. Veel bewoners. Mensen die hier al jaren – soms generaties – wonen. Die hun kinderen hier zagen opgroeien, die elkaars buren zijn, mantelzorger, koffiedrinker, sleutelbewaarder. En die zich één vraag stellen: kan ik hier blijven wonen?
De gemeenteraad stelt vragen – maar antwoorden blijven uit
De schriftelijke vragen over het PortaalProject in De Tuinwijk zijn ingediend op initiatief van de fractie van LINK. Vervolgens sloten zich UtrechtNu!, PvdA, Volt, GroenLinks, Utrecht Solidair, ChristenUnie, CDA en EenUtrecht aan.
Een breed politiek front dus. Dat zegt iets.
Raadsleden spreken over een mogelijk “te rigoureus plan voor De Tuinwijk.”
De zorgen:
* Blijven de gevels staan terwijl de woningen erachter feitelijk verdwijnen?
* Verliezen bewoners hun woning én hun huurcontract?
* Hoe verhoudt dit plan zich tot de Utrechtse terughoudendheid bij sloop?
* Moet hier niet minimaal 70% draagvlak gelden?
* Hoe wordt verlies van sociale cohesie meegewogen?
Het college moet nog antwoorden.
En tot die tijd: stilte.
Wat zegt Portaal zelf?
Portaal kwam vandaag met een statement (26 februari 2026). De kern:
* In 2025 is technisch onderzoek gedaan.
* Er volgt nu funderingsonderzoek (ingrijpend, alleen in lege woningen).
* Er wordt onderzocht of boven- en benedenwoningen anders kunnen worden ingedeeld.
* Mogelijk splitsing om méér sociale huurwoningen te realiseren.
* Eerst technische en financiële haalbaarheid.
* Daarna eventueel een transformatieplan.
* Instemming van 60% van de bewoners vereist.
* Er komt dan een sociaal plan.
Op papier klinkt dat zorgvuldig.
In de praktijk voelt het voor veel bewoners als: de kaarten blijven dicht tegen de borst.
Waar schuurt het?
De spanning zit niet alleen in stenen en funderingen.
De spanning zit in vertrouwen.
Want stel dat de gevels blijven staan, maar de woningen daarachter grotendeels worden gesloopt en opnieuw opgebouwd. Voor bewoners maakt dat weinig verschil met volledige sloop. Hun huis verdwijnt. Hun contract vervalt. Hun zekerheid verdampt.
En De Tuinwijk is meer dan baksteen.
Het is:
* informele zorg
* burenhulp
* sociale samenhang
* vaste gezichten
* laagdrempelige betrokkenheid
Wie rekent dat mee in een haalbaarheidsstudie?
60% of 70%? En wat betekent dat eigenlijk?
Portaal noemt 60% instemming.
Raadsleden vragen of hier niet minimaal 70% draagvlak moet gelden.
Maar zelfs los van percentages:
Wat betekent instemming wanneer de keuze feitelijk is tussen meebewegen of vertrekken?
Dat is geen retorische vraag.
Dat is de kern van de onrust.
De volgende aflevering in de Tuinwijk-soap
Want ja, het begint iets van een vervolgverhaal te krijgen:
1. Technisch onderzoek.
2. Brief aan bewoners.
3. Onrust.
4. Raadsvragen.
5. Statement.
6. College zwijgt (voorlopig).
Wat volgt?
* Antwoorden van het college.
* Uitkomsten funderingsonderzoek.
* Eventueel een concreet transformatieplan.
* Een bewonersavond georganiseerd door Portaal.
De grote vraag:
Wordt dit een verhaal van samen zoeken naar behoud mét verbetering?
Of wordt het een dossier waarin bewoners zich overvallen voelen?
Wat bewoners nu vooral willen
Geen vage toekomstbelofte.
Geen “we komen hier later op terug”.
Maar:
* Heldere scenario’s.
* Eerlijke cijfers.
* Open kaarten.
* Concrete garanties.
* En echte inspraak vóórdat plannen vastliggen.
Schrale troost is geen sociaal plan.
En ondertussen…
Blijven bewoners in onzekerheid.
Blijf ik?
Moet ik weg?
Kom ik terug?
En zo ja, tegen welke voorwaarden?
Dat zijn geen kleine vragen.
Dat zijn levensvragen.
Tuinwijkutrecht.nl blijft dit dossier volgen.
Heeft u ervaringen, zorgen of ideeën? Laat het ons weten.
De Tuinwijk is van haar bewoners.
En die stem verdient meer dan stilte.