Middenhuur onder druk in De Tuinwijk

Middenhuur onder druk in De Tuinwijk

Positief betrokken, kritisch waakzaam – zoals het Tuinwijk Nieuws betaamt

De afgelopen weken stond de mailbox van de redactie – en eerlijk gezegd ook die van menig Tuinwijker – opvallend roodgloeiend. Buurtgenoten trokken aan de bel over brieven van woningcorporatie Portaal, funderingsonderzoeken en vooral: onrust over wat er mogelijk gaat gebeuren met De Tuinwijk. Reden genoeg om er eens rustig, zorgvuldig en met open vizier naar te kijken. Klik hier voor de

Politieke vragen, gevoed door buurtgeluiden

Raadslid David Bosch van UtrechtNu! heeft inmiddels schriftelijke vragen gesteld aan het College van B&W Utrecht. En dat is geen toeval: hij geeft expliciet aan dat hij door meerdere bewoners is benaderd – precies dat wat we hier herkennen. De Tuinwijk praat, en als De Tuinwijk praat, dan gebeurt dat meestal niet zomaar.

De kern van de zorgen? Het voornemen van Portaal om woningen te herindelen en te splitsen, waarbij twee woningen zouden worden omgezet in drie kleinere. Dat klinkt technisch, maar de mogelijke gevolgen zijn allesbehalve klein: het volledig verdwijnen van de middenhuur, het vervallen van bestaande huurcontracten en het risico dat huidige bewoners – gezinnen én ouderen – hun plek in de wijk verliezen.

Meer dan stenen alleen

De Tuinwijk is niet zomaar een verzameling huizen. Sinds 1922 vormt zij een karakteristiek geheel in de stijl van de Amsterdamse School, maar belangrijker nog: een sociaal weefsel dat in de loop van een eeuw is gegroeid. Juist de mix van sociale huur en middenhuur maakt doorstroming mogelijk: jong erin, ouder eruit – maar wel binnen dezelfde wijk, met dezelfde buren en hetzelfde rondje naar de bakker.

De zorgen die nu leven, raken dan ook niet alleen aan woningen, maar aan iets fundamentelers: de sociale samenhang. Wat gebeurt er met een wijk als die mix verdwijnt? Als woningen kleiner worden, de doorstroom groter en de verblijfsduur korter?

Communicatie die wringt

Extra pijnlijk is dat Portaal niet is verschenen op een drukbezochte bewonersavond, terwijl daar wel toelichting was toegezegd. Dat heeft het vertrouwen geen goed gedaan – zacht uitgedrukt. Eerdere communicatie sprak vooral over verduurzaming en renovatie; nu komen ingrijpende scenario’s ineens expliciet op tafel. Dat schuurt, en dat voelen bewoners feilloos aan.

Ook de inzet van een extern bureau, Hakvoort Mens & Gebouw, roept vragen op. Bewoners ervaren dit bureau niet als onafhankelijk, en vragen zich af wie hier nu eigenlijk aan tafel zit: de wijk of het plan?

De rol van de gemeente

De vragen van UtrechtNu! raken precies aan dat punt. Wat wist de gemeente wanneer? Welke instemmings- of beoordelingsbevoegdheden heeft zij? En misschien wel de belangrijkste: kan verduurzaming ook zónder sociale ontwrichting? Met andere woorden: is het mogelijk om De Tuinwijk toekomstbestendig te maken, zonder haar ziel te verliezen?

Het college wordt gevraagd om zich niet te beperken tot samenvattingen of omwegen, maar alle vragen afzonderlijk en inhoudelijk te beantwoorden. Dat lijkt ons geen overbodige luxe – transparantie is hier geen beleidswoord, maar een randvoorwaarde.

Positief kritisch vooruit

Het Tuinwijk Nieuws gelooft in verduurzaming, in goed onderhouden woningen en in een stad die meebeweegt met de tijd. Maar we geloven óók in zorgvuldigheid, in participatie die meer is dan een vinkje, en in wijken die meer zijn dan rekensommen.

De komende tijd zullen we dit dossier blijven volgen. Niet met opgeheven vingertje, maar met een open blik, kritische vragen en vooral: met de stemmen uit de wijk als vertrekpunt. Want De Tuinwijk is van ons allemaal – en dat mag best een beetje serieus genomen worden.