50 jaar Jan van Lingtuin – een eigenzinnig stukje Utrecht
Sommige stukjes Utrecht hoef je eigenlijk niet uit te leggen. Je loopt erlangs, kijkt even en denkt: ja, dit is Utrecht. De Jan van Lingtuin aan de Lauwerecht, precies waar het Zwarte Water de Vecht in stroomt, is zo’n plek. Een kleine groene oase midden in de stad. En inmiddels een 50-jarige groene oase.
De Nuk besteedt aandacht aan het jubileum van de tuin. In 1976 ontfermde buurtkruidenier Jan van Ling zich over het braakliggende stukje grond. Samen met buurtbewoners — onder wie kapper Buch Agterberg — groeide het uit tot veel meer dan een verzameling planten, struiken en bomen. Het werd een plek van de buurt. Een plek waar mensen naar elkaar omkijken en waar bewoners al een halve eeuw zelf de handen uit de mouwen steken.
En juist bij die naam Buch Agterberg bleef ik even hangen.
Voor ons jubileumboek De Tuinwijk 100 gingen Alex van Hout — ons wandelende én levende geheugen van de wijk — en ik destijds bij Buch langs. We hadden een prachtig gesprek met hem. Zo'n gesprek waarbij je eigenlijk alleen maar hoeft te luisteren. Buch wist niet alleen veel, hij was een stukje geschiedenis van dit deel van Utrecht.
Zijn familie was al generaties verbonden met de Lauwerecht en Buch zette zich tientallen jaren in voor zijn buurt. Na het overlijden van Jan van Ling nam hij een belangrijke rol in het onderhoud van de tuin over. Voor zijn inzet voor de buurt kreeg hij zelfs de Gouden Domtoren.
Buch overleed in 2023.
En dan is het bijzonder om nu, bij het vijftigjarig bestaan van de Jan van Lingtuin, zijn vrouw Elly Agterberg weer te zien. Zij onthulde tijdens de jubileumviering een nieuw plakkaat waarop de geschiedenis van de tuin wordt verteld. En daarmee blijft ook het verhaal van Buch daar waar het thuishoort: midden in de buurt.
Dat vind ik mooi.
Want zo'n tuin vertelt eigenlijk waar een stad groot in kan zijn. Niet alleen de Dom, de grachten en de mooie gevels maken Utrecht tot Utrecht. Het zijn vooral de mensen die ergens naar kijken en denken: dat kan mooier. En vervolgens niet wachten tot iemand van de gemeente langskomt, maar gewoon beginnen.
Een kruidenier. Een kapper. Een paar buurtbewoners met groene vingers. En vijftig jaar later staat er nog steeds een tuin.
Eigenzinnige mensen dus.
Gelukkig maar.
Want juist zulke mensen bevestigen telkens weer dat Utrecht een prachtige stad is. Niet ondanks zijn eigenzinnige inwoners, maar dankzij hen.
En de Jan van Lingtuin? Die staat er na vijftig jaar nog altijd prachtig bij. Een kleine parel aan de Vecht en het Zwarte Water — en een groot Utrechts verhaal.
Lees het artikel en bekijk de beelden van het jubileum bij De Nuk: https://denuk.nl/50-jaar-jan-van-lingtuin-parel-aan-vecht-en-zwarte-water/
50 jaar Jan van Lingtuin: parel aan Vecht en Zwarte Water – De Nuk
Ondernemers Tuinwijk
info@tuinwijkutrecht.nl